Yaralısın

Küçük Prenses’ime...

terkedilmiş şehirler / çiseleyen yağmur

ve gece kadar yalnızsın                                                              

 

tenin ilaç kokulu hastane masası

sırtında acı  

yüreğinde sorgular

 

sabahı duymaya hasret bir yanın

diğeri kızgın / kırgın hatta

(biliyorum yaralısın)  

       

çıkmaz sokakta üşüyen ruhtun

doğduğun gün

anne kokusu bir köşede

öbür köşen tepeden tırnağa ayaz

 

solgun da olsa kıvılcımdı başkaldırışın

 

ölümü inkar ediyorsun bugün

inadına

suskunluğunda yok oluyor

gelmiş geçmiş tüm zamanlar

 

titreyişinde yaşayamadıkların var bu gece

çaresiz avuçlarında uykun

 

ki yuvanı buluyorsun sesimde

 

 

22 Mayıs 2007 / Üsküdar

 

Ellerin Söylüyor Sonsuzluğu

Hayal Yayınları – Haziran 2009

 

Feride ÖZMAT


 

  anasayfa | içindekiler | giriş |   türler üyelerüye kayıt | sağlık | ilanlarmesajlar | hikayeler
eş arayanlar | memorial | resimler |linkler | sohbet| veterinerler | basında kedi